هیشه و همه جا

با تو نفس کشید هام.با چشمان تو دیده ام

مرا از تو گریزی نیست

          چنان که جسم از روح!

          و زمین را از اسمان

          و درخت را از افتاب

تو دلیل حیات من بودی و هستی.

و چنان با این دلیل زیسته ام که باور کرده ام

                            علت بودن من تو هستی

پاسخ من به اغاز و پایان زندگی این است:

                                        همیشه با تو

بی تو این چشم های زمزم را

کاش بی تو خراب می کردند  بر سرم دردهای عالم را 

ای که به زیر بایت می ریزم

هرچه دارم و ندارم را

می سرایم غزل غزل با آه

روز طلایی که باتو بودم را

بی تو حتی بهشت زسبا نیست

می خرم آتش جهنم را و خلوتم را گواه می گیرم

اشکهایی که ریخت نم نم را گواه می گیرم که تا هستم تورا همچو خدا دوست

دارم...

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به افتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشگ ها نخواهد برد

                                                       پرواز را به خاطر بسپار

                                        پرنده مردنی است

هر شب در رویاهایم تورا می بینم احساست می کنم

اینگونه باش!!!!....

علی رغم بیچ و خم های دور و فاصله

کهکشانهایی بین ماست بیا خودت را به تماشا بگذار

اینگونه باش:

نزدیک دور هرکجا که باشی ایمانم را از دست نخواهم داد اگرچه شبها بسیار سختند ادامه خواهم داد

عشق تنها یکبار  برای هرکس می آید

و برای تمام عمرش می آید و نخواهد رفت تا ما برویم 

عشق همان بود که باتو ورزیدم حقیقتا همان یکبار و از آن بس بدان آویختم و تا همیشه و همه زندگیم با

آن بیش خواهم رفت

تو آنجایی اما من نمیترسم چون دوستت دارم و میدانم که قلبم همچنان ادامه خواهم داد

و ما تا همیشه عاشق می مانیم  عاشق ساده دل و قلب من همچنان خواهد زد 

و من اینها را در قلبم جاودانه نگه خواهم داشت و قلبم همچنان ادامه خواهد داد به عشقت

ای همه امید فرداهایم و به تو صادقانه میگویم که دوستت دارم....

یک شاخه یاس عاطفه  بیدا نمیشه

در صفحه دلم نوشتی صبور باش 

دلم غبار دارد و معنا نمیشود

بی تو شکست بنجره رو به آسمان

غم در حریم آبی دل جا نمیشود

عمر دل که مثل قلب تو دریا نمیشود

دردیست انتظار که درمان آن تویی

این درد تلخ بی تو مداوا نمیشود

بی تو شکسته شد غزل تنهاییم

این رسم مهربانی دنیا نمیشه 

اکنون من و او واقعیتی تلخیم واقعیتی بنام دوری و جدایی... 

روز دوم گل زردی به دستم دادی گفتی:دیگر دوستت ندارم

روز سوم گل سفیدی برایم اوردی و سر قبرم گذاشتی و گفتی:منو ببخش فقط یه شوخی بود